Na wesoło
Lokator
Martwi się lokator, nocy nie przesypia,
o swej ciepłej dziupli, snuje plan odbicia.
Dziuplę ma na piętrze, w kamienicy starej.
Gubią się cegiełki, łamią się legary.
Gdzie będzie mieszkał ! przerażony woła,
trzeba szybko poszukać sponsora.
Sponsor się nastroszył, Stare druki bada,
Ze zdziwieniem stwierdził że to spadek jego dziada.
Od świtu do nocy po sądach się włóczył.
Martwi się lokator, na bruk go wyrzuci.
Czym dziupla dla lokatora ? Nadzieją, wolnością.
Symbolem ciężkiej pracy. Pasją i miłością.
Czy tylko czerwone cegiełki ułożona w puzzle?
Dziś sumując dramat ludzkiego gatunku:
Nastał czas niewoli.
Lokator nie człowiek, ale towar w sklepie,
Każdy dekretowiec po du… Go klepie.
Autor : MMS
Politycznie ustawieni
Politycznie ustawieni
Kiedy to się wreszcie zmieni
Wciąż my dla nich, nie odwrotnie
W piękny kancik maja spodnie
W dupę kasę sobie pchają
Lokatorów za nic mają
Deale kręcą gdzieś na boku
Potem znajdą się w Maroku
Cieknie kibel, sufit, rura
Bo się oberwała chmura
Mróz do domu nam zagląda
“CI” zerkają z nad wielbłąda
Na remonty nie ma kasy
Wiec zostaną nam szałasy
Strych się wali, trudna sprawa
Dla “nich” liczy się zabawa
A papiery urzędowe
Wciąż znikają nawet nowe
Dla mamony wszystko zrobią
Biorą kasę, nie zarobią
Matkę z dzieckiem pod most wsadzą
Z dziadkiem sobie też poradzą
Potem dom sprzedają cały
Nie osiągną tym swej chwały
Pustostany w mieście stoją
Urzędnicy się nie boją
Klucze dają swoim słupom
Blond laluni z wielką dupą.
Narzucają nam uchwały
Płać biedaku przez rok cały
Rada była uchwalona
Znów zrobili nas w balona
Lecz Komitet Lokatorski
Nie popuści tej beztroski
Zmiany was czekają stołków
To nie miejsce dla matołków
A wybory za chwil kilka
Poniesiemy was jak wilka
A królowa już bezradnie
Z tronu swego w slumsy wpadnie
